Mina Urgan'ın Beş Dakikalık İktidar Olma Anısı

Mina Urgan'ın Beş Dakikalık İktidar Olma Anısı
 İki şeyden çok korkmuşumdur öteden beri... Biri para, öteki de iktidardı.
 Yoksulluk sınırındaki emekli maaşımla bu iki tehlikenin ikisine de hiç düşmedim.
On beş yaşımdan sonra, ‘’dar gelirli’’ denilen türden bir vatandaş oldum her zaman. Tam ve mutlak bir iktidarı ise ancak beş dakika yaşadım ömrüm boyunca: Bodrum’da Kasım sonuydu. Şakır şakır yağmur yağıyordu. Ben, sırtımda sarı muşambadan yapılmış, kukuletalı çöpçü yağmurluğum, elimde bir naylon torba, torbanın içinde bir simitle bir Cumhuriyet gaztesi sabahleyin bakkaldan evime dönüyorum. Derken, o daracık tek yönlü Cumhuriyet caddesinde, iki kocaman Mercedes burun buruna geldi. Mercedeslerin direksiyonunda, deve tüyü paltolu, kel kafalı, bıyıklı ablak yüzlü, paraları paçalarından akan, birbirine çok benzeyen iki kodaman.
 O daracık yolda benden başka kimsecikler olmadığı için, trafik polisi rolünü üstlenmek zorunda kaldım. Bir de baktım ki o güzel huyum dakikasında değişiverdi. Terbiye diye bir şey kalmadı bende. 
 Ece Ayhan’ın dediği gibi, masanın öteki tarafına geçmiştim, yani iktidar bendeydi. Çocuklarıma bağırıp küfretmeyen; torunum küçükken ve aklın alamayacağı kadar canavarken ona bile bağırmayan ben, o para babalarına bangır bangır bağırıyordum: ‘’ Bu sokak tek yönlü bundan haberiniz yok mu aptallar.’’ ‘’Sağ yap dedim sana, budala!’’ ‘’Geriye gitsene be! Şimdi sen sol yap! Geri bas dedim sana, gerizekalı!’’ Ben böyle bağırdıkça, adamların afrası tafrası kalmamıştı. Ürkek çocuk yüzleriyle bakıyorlardı bana. 
 Beş dakikalık iktidarın bile beni ne hale getirdiğini görünce, kendimden korktum. Trafik sıkışıklığı halledildikten sonra, adamcağızlar bana bir de teşekkür edince, büsbütün rezil olduğumu hissettim. Ve Tanrıya şükrettim bana para bağışlamadığı gibi iktidar da bağışlamadığı için...
Kaynak: Mina Urgan / Bir Dinazorun Anıları

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ